အမျိုးသမီးများအပေါ် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖြစ်ရပ်များစွာ ရှိနေသော ဖင်လန်

 ဖင်လန်နိုင်ငံတွင် အမျိုးသမီးများအပေါ် ကျူးလွန်သည့် အကြမ်းဖက်မှုများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် နိုင်ငံရေးသမားများဘက်မှ ထိရောက်သော အရေးယူဆောင်ရွက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် တရားရေးဒုတိယအဓိပတိက တောင်းဆိုလိုက်သော်လည်း ထိုတောင်းဆိုချက်မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရင်နင့်ဖွယ်ရာ မိသားစု လူသတ်မှု

ပြီးခဲ့သည့် လွတ်လပ်ရေးနေ့က Savonlinna မြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မီးလောင်မှုသည် သာမန်မတော်တဆမှု မဟုတ်ဘဲ မိသားစုအတွင်း သတ်ဖြတ်မှုဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းသိရှိရသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် သူမ၏ သားငယ်သုံးဦး သေဆုံးခဲ့ရသည့် ဤဖြစ်ရပ်တွင် ကလေးများ၏ ဖခင်ဖြစ်သူက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု သံသယရှိခြင်း ခံထားရသည်။ ဤသည်မှာ မှောင်မိုက်သော ၂၀၂၅ ခုနှစ်၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အနိဋ္ဌာရုံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မြင့်တက်လာသော အမျိုးသမီး သေဆုံးမှုနှုန်း

၂၀၂၅ ခုနှစ်အတွင်း အမျိုးသမီးပေါင်း ၂၀ ကျော်သည် ၎င်းတို့၏ လက်တွဲဖော် သို့မဟုတ် လက်တွဲဖော်ဟောင်းများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်ဟု သံသယရှိရကြောင်း Eeva မဂ္ဂဇင်း၏ စာရင်းဇယားများအရ သိရသည်။ ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်များအတွင်း ထိုကဲ့သို့ သေဆုံးမှုမှာ တစ်နှစ်လျှင် ၁၅ ဦးခန့်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုနှစ်တွင် သိသိသာသာ ပြန်လည်မြင့်တက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥရောပသမဂ္ဂ (EU) ၏ လေ့လာမှုတစ်ခုအရ ဖင်လန်နိုင်ငံရှိ အမျိုးသမီး ထက်ဝက်ကျော်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှု သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ကြုံတွေ့ဖူးကြပြီး၊ ဤအချက်သည် ဖင်လန်နိုင်ငံအား ဥရောပတွင် အမျိုးသမီးများအတွက် အန္တရာယ်အရှိဆုံး နိုင်ငံများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် အာဏာပိုင်များထံ တိုင်ကြားခဲ့သည့် အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုပေါင်း ၁၃,၀၀၀ ကျော် ရှိခဲ့သည်။

နိုင်ငံရေးနှင့် တရားဥပဒေဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များ

နိုင်ငံရေးသမားများသည် အမျိုးသမီးများအပေါ် အကြမ်းဖက်မှုကို ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ (Immigration) နှင့် ဆက်စပ်၍ ပြောဆိုလိုသည့်အခါမှသာ စိတ်ဝင်စားလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် သမိုင်းကြောင်းအရ ကြည့်လျှင် ဖင်လန်တွင် အမျိုးသမီးများကို ရိုက်နှက်ခြင်းမှာ ပြည်ပမှ ရောက်ရှိလာသည့် ဓလေ့မဟုတ်ဘဲ ဒေသတွင်း၌ပင် အမြစ်တွယ်နေသော ပြဿနာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

တရားရေးဒုတိယအဓိပတိ Mikko Puumalainen က အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုကို ဖင်လန်နိုင်ငံ၏ "ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ လူ့အခွင့်အရေး ပြဿနာ" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး ဥပဒေပြုရေးတွင် အမြန်ဆုံး ဆောင်ရွက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် လက်ရှိအချိန်အထိ မည်သည့် ထူးခြားသော ဥပဒေပြင်ဆင်ချက်မျှ ထွက်ပေါ်မလာသေးပေ။ ၎င်းအပြင် ရဲတပ်ဖွဲ့သည် အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှု အမှုပေါင်းများစွာကို သားကောင်ဖြစ်သူက မတိုင်ကြားလိုတော့ဟု ဆိုကာ ပိတ်သိမ်းခဲ့ခြင်းများအပေါ်တွင်လည်း ဝေဖန်ခဲ့သည်။ အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုသည် အစိုးရမှ တာဝန်ယူတရားစွဲဆိုရမည့် ပြစ်မှုဖြစ်သော်လည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများမှာ ကြန့်ကြာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပြဿနာ၏ မြစ်ဖျားခံရာ (Misogyny)

အမျိုးသမီးများအပေါ် အကြမ်းဖက်မှုသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမျိုးသမီးများကို မုန်းတီးနှိမ့်ချသော စိတ်ဓာတ် (Misogyny) မှ မြစ်ဖျားခံသည်။ စနစ်တကျ ပြုလုပ်ထားသော ပိရမစ်ပုံစံအရ ကြည့်လျှင်:

• ထိပ်ဆုံး: လူသတ်မှုနှင့် မုဒိမ်းမှုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သော ရာဇဝတ်မှုများ။

• အောက်ခြေ: လိင်ခွဲခြား ပြောဆိုခြင်း၊ အမျိုးသမီးများကို အသုံးအဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားခြင်းနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှောင့်ယှက်ခြင်းများ။

ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ပိရမစ်၏ အောက်ခြေအဆင့်ဖြစ်သော လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ သဘောထားများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။ လူ့အခွင့်အရေး အဖွဲ့အစည်းများသာမက နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် အာဏာပိုင်များပါ ဤပြဿနာကို အမှန်တကယ် အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် အမျိုးသမီးများ၏ လုံခြုံရေးအတွက် စကားလုံးများထက် လက်တွေ့ကျသော ဆောင်ရွက်ချက်များကိုသာ မြင်တွေ့လိုကြောင်း ဆောင်းပါးရှင်က တိုက်တွန်းထားပါသည်။