ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာသည် လူချမ်းသာများအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်မနေသင့်

ယနေ့ခေတ် စီးပွားရေးလောကတွင် ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာကို နိုင်ငံတော်၏ အသားတင် ထုတ်ကုန် (GDP) တိုးတက်စေမည့် အဆင့်မြင့် ကုန်စည်တစ်ခုအဖြစ်သာ ရှုမြင်လာကြသည်။ သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အနုပညာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ဂီတဖျော်ဖြေရေး ခန်းမများနှင့် ကလပ်များမှာ စီးပွားရေး အကျပ်အတည်းကြောင့် ဒေဝါလီခံရမည့် အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ဤဖြစ်ရပ်မှာ ယဉ်ကျေးမှု အနုပညာကဏ္ဍတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ရှေ့နောက်မညီသော ပဋိပက္ခတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အနုပညာ၏ စစ်မှန်သော တန်ဖိုးနှင့် အနှစ်သာရ

ပွဲတော်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခုကို ဖန်တီးရာတွင် စင်မြင့်ပေါ်က အနုပညာရှင်များ၊ အားပေးနေသည့် ပရိသတ်များနှင့် နောက်ကွယ်က ကြိုးစားအားထုတ်မှုများအားလုံး စုပေါင်းပါဝင်နေသည်။ ပွဲလက်မှတ်တစ်စောင်ကို ဝယ်ယူခြင်းသည် ဖျော်ဖြေမှု သက်သက်ကိုသာ ဝယ်ယူခြင်း မဟုတ်ပါ။ အနုပညာရှင်များနှင့် ပွဲစီစဉ်သူများ၏ ကျွမ်းကျင်မှု၊ စွန့်စားမှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုများစွာကို အချိန်ပေး၍ ဝယ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဂီတ၏ တန်ဖိုးကို စီးပွားရေး အကျိုးအမြတ် သို့မဟုတ် အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်း မြှင့်တင်ပေးသည့် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ်သာ မကြည့်သင့်ပါ။ ဂီတတွင် ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုး (Intrinsic Value) ရှိသည်။ ၎င်းသည် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိတ်ခံစားမှုများကို တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ပေးနိုင်ပြီး၊ လောကကြီးတွင် အဓိပ္ပာယ်နှင့် စည်းစနစ်များ ရှိနေသေးကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိပေးလေ့ရှိသည်။ ထိုအတွေ့အကြုံမျိုးကို ပွဲတော်များတွင် လူအများအပြားနှင့်အတူ စုပေါင်းခံစားရသည့်အခါ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ခွန်အားကို ရရှိစေပါသည်။

အခွင့်ထူးခံများအတွက်သာ ဖြစ်လာနိုင်သည့် စိုးရိမ်မှု

လက်ရှိတွင် အနုပညာကို ခံစားလိုသူများအတွက် ငွေကြေးတတ်နိုင်မှုသည် အဓိက စိန်ခေါ်မှု ဖြစ်လာသည်။ လူနေမှုစရိတ် မြင့်တက်လာခြင်းနှင့်အတူ အနုပညာကဏ္ဍအပေါ် ကောက်ခံသည့် အခွန် (VAT) နှုန်းထားများ တိုးမြှင့်ခြင်းသည် လုပ်ငန်းရှင်များအတွက် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေရုံသာမက၊ ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပွဲလက်မှတ်စျေးနှုန်းများဆီသို့ ကူးစက်သွားပါသည်။

အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ပွဲလက်မှတ်စျေးနှုန်းများ အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး အနုပညာကို ခံစားခွင့်မှာ ငွေကြေးတတ်နိုင်သော လူချမ်းသာများအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်လာမည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပါသည်။ စီးပွားရေးအရ အားနည်းသူများသည် ယဉ်ကျေးမှု အနုပညာနှင့် ဝေးကွာသွားရမည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။

နိဂုံးနှင့် တောင်းဆိုချက်

ယဉ်ကျေးမှု အနုပညာတစ်ခု၏ တန်ဖိုးကို တိုင်းတာရာတွင် လူတန်းစားမရွေး မည်မျှအထိ လက်လှမ်းမီနိုင်သလဲ (Accessibility) ဆိုသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ လူတစ်ဦး၏ ငွေကြေးဓန အခြေအနေကြောင့် အနုပညာမှပေးသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် အတွေ့အကြုံများကို လက်လွှတ်မခံစေသင့်ပါ။

အနုပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်တကယ် တန်ဖိုးထားသည်ဆိုပါက၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲခွင့်နှင့် အနုပညာ၏ အရသာကို ခံစားခွင့် ရှိစေရန် ဝိုင်းဝန်းဖော်ဆောင်ပေးကြရမည် ဖြစ်သည်။

Niina Hattunen (Managing Director)